خط داستانی
ساخت سال هزار و نهصد و هشتاد، این فیلم صحنهٔ رقص معاصر را از طریق کار هفت رقصندهٔ نیویورکی بررسی میکند. آنها دربارهٔ ماهیت رقص و تکامل کار خود گفتگو میکنند. فیلم در تمرینها، اجراها و مصاحبهها تصویربرداری شده و منبعی اصلی است. ریشههای هنری این هفت هنرمند در توجه مراثا گرمان به زندگی مدرن به عنوان موضوعی برای رقص و تأکید مرس کوئنینگهام بر طبیعت حرکت یافت میشود. در دههٔ شصت، تعاملِ اشکال هنری منجر به نوآوریهای کرائوگرافی شد. به خصوص جان کیج تأثیرگذار بود و ایدههای رادیکال او نقطهٔ آغاز بسیاری از رقصهای جدید شد. هر کدام از رقصندهها از سنت گرِیهم/کانیگهام الهام میگیرند، اما هر کدام بیانی کاملاً متمایز ارائه میدهند. ساختار، حرکت در زمان و عرصه غیرداستانی و ماهیت خود حرکت از جملهٔ موضوعات تکرار شوندهاند
