گوروداس معلم سانسکریت در مدرسه روستایی بنگال است که در به‌روزرسانی واژگان بنگالی به‌دنبال یک لغت‌نامه است تا زبان از هم گسسته Sanskrit را دوباره بازسازی کند. پس از تقسیم بنگال در ۱۹۴۷ به بنگال غربی می‌آید و در اردوگاه پناهندگان پناه می‌گیرد. در این میان همسر، پسر و دخترش یکی پس از دیگری از دست می‌روند واو با فقر شدید روبرو می‌شود اما با اراده به کارش ادامه می‌دهد. تنها زنی که کنار او می‌ماند دختر شوهر ارجمند اوست که مانند شعله‌ای بی‌وقفه از محبت می‌درخشد. وقتی کارش به ثمر می‌رسد، پژوهشگران برای تقدیر می‌آیند اما او از این تقدیر امتناع می‌کند.