ایدی مِی پارک در صنعت فیلم به عنوان نویسنده فیلمنامه شروع کرد، اما در سال 1917 یونیورسال اعلام کرد که پارک فیلم‌هایی با بازیگر و تهیه‌کننده دوروتی فیلیپس برای برند بلوبرند این شرکت کارگردانی خواهد کرد. فیلم‌های پارک معمولاً دارای دیدگاه قوی زنانه بودند و "جاده پرخطر" نیز از این قاعده مستثنی نیست. داستان یک دختر روستایی که به شهر می‌آید تا کار کند، اما به مرد ثروتمندی دل می‌بندد و به ناحق بدنام می‌شود، این فیلم به عنوان "درام هر زنی که باید ببیند" تبلیغ شد. بخش باقی‌مانده، که ناامیدی شخصیت فیلیپس را نشان می‌دهد، یک جواهر سینمایی واقعی است که انسان را به دنبال کشف مواد بیشتری از فیلم می‌کشاند. در سال 2008، یک بخش نیتروژن رنگی، با زیرنویس‌های سوئدی در ابتدای حلقه دوم، در مجموعه‌های آرشیوی فیلم‌های مؤسسه فیلم سوئد سپرده شد. از این بخش، یک نگاتیو منفی سیاه و سفید 35 میلی‌متری ساخته شد که از آن پرینت این نسخه با استفاده از رنگ نیتروژن به عنوان مرجع رنگی تهیه شد.