کنت گدئون بوروغی می‌خواهد آخرین دو خویشاوندش، پیتر و اوا، ازدواج کنند تا ثروت خانوادگی به وراثت صحیح آنها منتقل شود و از بین نرود. کنت می‌خواهد آنها را به هم نزدیک کند، بنابراین مرگ خود را اعلام می‌کند و در وصیت‌نامه‌اش قید می‌کند که وراث باید یک ماه در قلعه بمانند، با هم غذا بخورند و از یکدیگر خداحافظی کنند. جوانان که در طول سفرشان با هم دچار اختلاف شده‌اند، طرح‌های مختلفی برای مجبور کردن دیگری به نقض وصیت‌نامه و از دست دادن ارثیه می‌ریزند. وقتی مشخص می‌شود که دایی گدئون زنده است و وصیت‌نامه دیگر مانع آنها نیست، آنها آشتی کرده و تصمیم می‌گیرند به خواسته‌های کنت پیر احترام بگذارند حتی بدون ارث.