بر پایه رمانی از نویسنده ونزوئلایی enrique bernardo núñez داستان مهندسی به نام لیزیاگا را روایت می کند که doubles تاریخی اش را می یابد در بافت استعمار جزیره کوباگوا و برخورد دو داستان قرون شانزدهم و بیستمی؛ روایت نخست زندگی مستعمران اسپانیایی است که در کوباگا به بهره کشی از مردمان بومی برای پرورش مروارید می پردازند و روایت دوم در دهه بیست و به کاوش باستان شناسی لیزیاگا به وسیله شرکت نفتی چندملیتی است که به جزیره سفر می کند تا خرابه های مستعمره اسپانیایی را study کند و در نتیجه به تفکر درباره گذر زمان و تخریب ناشی از بهره کشی انسانی و رابطه بین گذشته حال و آینده می رسد