برونِک پِکوسینسکی در خامستانی به نام ساموشوک زندگی می‌کند. او احتمالا هشتاد و سه ساله است. هیچ خانواده‌ای ندارد و واقعاً نمی‌داند که کیست. همه چیز دربارهٔ زندگی‌اش ساختگی است: از جمله تاریخ تولد که روز آغاز جنگ جهانی دوم است، نام خانوادگی که از مخفف موسسهٔ خیریه است، و محل تولد که اردوگاه کار اجباری نازی است که مادرش با شکنجه از آنجا او را به بیرون پرتاب کرده است. حتی دوستان و نگهبانان او نیز دروغی‌اند. تنها تنهایی و قُلا دادن درشتکِ گردنِ او اصالت دارد. دو قدرت بزرگ بر جانِ جوان برونِک جود داشتند: کلیسای کاتولیک رومی و یک دولت تمام‌طلب. او به الکل گرفتار شد. تا حدودی فلج شده به خاطر اثر خونریزی مغزی، با جاه‌طلبی یادگیری استادِ بازی شطرنج انگیخته شده است.