داستانی است که با جشن هوش و شیطنتِ دهقانی ساده به نام تش پرا همراه است، که نه فقط بر شِرّابه از شرّ نوشیدن غلبه می‌کند، بلکه بر شیطانِ بوروکراتیکِ با پشتکار و دقیق هم فائق می‌آید. دوزخی که کشاورز در فرآیند ترک عادت تجربه می‌کند به شکل یک فقرِ شهری، یک ارابه‌خانه با سلول، و یک باشگاه شبانه‌ای اگران‌انسان‌سازی‌شده بازنمایی می‌شود.