پیتر دوست یک‌ پا و ساکت خود، وایلی، را برای ساختن داستانی درباره بخشش می‌برد تا با نمایش این فانتزی، موقعیتی سودآور برای دیگران فراهم کند. آن دو انسانی ابتدایی موجودی را می‌آفرینند که به نخستین بابانوئل تبدیل می‌شود اما تعجب می‌کنند که «افسانه» آنان به نظر واقعی می‌شود. به جای سود، هدف از آفرینش معنا می‌شود و پیتر و وایلی معنای واقعی کریسمس را در می‌یابد.