در سال دو هزار و چهار، ویم وندِکایبس یک فیلم طولی ۵۲ دقیقه بر اساس اجرای موفق خود با عنوان رَخند را ساخت. با موسیقی دیوید یونیچ ایگِدز و ووِون هند و با متن هایی از پیتر ورهلست، رَخند سفری درخشان است که از مناظر آسمانی کورسیکا تا اعماق فقیرنشین بروکسل پرسه می زند و به بررسی ناخودآگاه وحشی، جنگل های اسطوره ای، غرایض متضاد و تخیل می پردازد، جایی که بدن دلیلی نامشخوص برای ذهن دارد. در رشته های رقصی جذب، رویارویی و جاذبه، شرکت کنندگان به شکل های حیوانی تبدیل می شوند.