یک زن خانه‌دار حاشیه‌نشین متوجه می‌شود همسرش سِتیِن به فرزند آنها آسیب می‌رساند. او با او روبه‌رو می‌شود و به مقامات گزارش می‌دهد، اما تصمیم می‌گیرد به بهبود او از «بیماری» کمک کند. سِتیِن محاکمه و زندانی می‌شود. پس از آزادی از زندان، Liz او را برای درمان در یک کلینیک اقامتی برای مجرمان جنسی قرار می‌دهد تا دوره درمانی فشرده را بگذراند. در نهایت استیَن با احساس گناه و پیامدهای سوء رفتار روبه‌رو می‌شود و خانواده تصمیم می‌گیرند زندگی خود را دوباره بسازند. آیا این درست است؟ آیا ممکن است؟ و اگر چنین شود، هزینه عاطفی آن چیست؟