آرتور یک بازنشسته بدخلق است که نمی‌تواند درک کند چرا همسرش ماریون می‌خواهد با گروه کُر غیرمتعارف محلی خود، خود را به زحمت بیندازد و آهنگ‌های احمقانه بخواند. اما کارگردان گروه کُر، الیزابت، در آرتور بی‌میل چیزی خاص می‌بیند و از او دست نمی‌کشد. وقتی او آرتور را از لاک خود بیرون می‌آورد، آرتور متوجه می‌شود که هیچ‌گاه برای تغییر کردن دیر نیست.