آیا ما آنچه دیگران می‌بینند هستیم یا آنچه اجازه می‌دهیم دیگران ببینند؟ احتمالاً نگاه دیگران است که هویت ما را محدود می‌کند، همانطور که مادری تنها و جداشده به نام جولیتا چنین باوری دارد. این شب همچون شب‌های دیگر است: دو فرزند کوچک او در آپارتمانی کوچک مشغول بازی‌اند. آنها با هم سروصدا می‌کنند و مادر تلاش می‌کند با وجود فشردگی، روی نوشته‌ای کار کند. فشار شدید باعث می‌شود در حالی که در کنار هم حضور ندارد، درگیری را آرام کند. اما وضعیت تنش‌آلود ناگهان تغییر می‌کند وقتی پسر دو ساله‌اش زمین می‌خورد و زخمی می‌شود. این داستان مادری است که تحت اتهام آزار فرزندش است و فیلم به تامل در موضوعات مادر بودن، گناه، وظیفه، نقش مردان و زنان و پدران و مادران می‌پردازد.