بازگشت از مکه، دارویس نام خود را به احمد ذلان تغییر می‌دهد در حالی که از روند قوانین اسلامی در جامعه‌اش که مرزهای کفر و شرک و بدعه را تهدید می‌کند، آزرده است. با استفاده از قطب‌نما نشان می‌دهد جهت قبله در مسجد بزرگ کاعومان درست نیست. این کشف همهٔ علما را خشمگین می‌کند، به‌ویژه رئیس مسجد بزرگ کاعومان. ذلان که پنج سال در مکه تحصیل کرده است به عنوان فردی شورشی دیده می‌شود. از آنجا که پیشنهاد تغییر جهت قبله رد می‌شود، ذلان جنبشی برای تغییر آغاز می‌کند. در نخستین خطبهٔ خود به عنوان مبلّغ، به عادات ساکنان روستا در یوجیوکاتا انتقاد می‌کند: «در نماز تنها قلب صبور و خالص کافی است، نیازی به علما نیست، پول هم لازم نیست، چه رسد به نذورات». در نتیجه، با پذیرش منفی مواجه می‌شود.