ستان مِرجین هر آنچه را که برای خوشبختی لازم است دارد؛ اما همسرش را گناه‌کار می‌پندارد. او به شدت عاشق است، اما به شدت مالک است و هر روز با ترس از خیانت مادل، در یک چرخهٔ نفسانی به دام jealousy می‌افتد. وجود مادل و استن در تزلزل پس از عملی غیرقابل بازگشت پایه احساسات آن دو را به لرزش می‌اندازد: استن کسی را که رقیب می‌پندارد می‌کشد. به زودی شک وارد می‌شود؛ jealousy دوباره برمی‌گردد. آیا استن توسط خیالی دیوانه تسخیر شده است؟ آیا ممکن است jealousy تنها نتیجهٔ طرحی دیوانه باشد؟ چه کسی رشته‌ها را می‌کشید؟