مادری که کتاب‌های قصهٔ کودکان می‌نویسد، به طرز طنزآمیزی وقت کافی برای داستان‌سازی برای فرزند خود ندارد. کودک بی‌قرار فرصتی پیدا می‌کند تا داستان‌های خودش را بسازد هنگامی که پدر بزرگ با یک بازی به میان می‌آید. آن‌ها یک بطری شیر کهنه را با ورقه‌های کاغذ پر می‌کنند که هر کدام معنای «آغاز داستان» را بر خود دارد. داستان‌هایی از قهرمانان و شرورها، جادو و مکان‌ها ذهن کودک را پر می‌کند. اما پایان قصهٔ ساختگی کودک به دنبال یک پایان خوش است. اکنون این به عهدهٔ مادر راوی است تا بهترین پایان را برای همگان بسازد.