خط داستانی
فیلبو زویی جوانی بیست وچهار ساله است که از اختلال طیف اوتیسم رنج میبرد. با نابغهای هنری قابل توجه که بیشتر انرژیاش را مصرف میکند، هر ساله هزاران کاتیکوم یا کمیک استریپ میکشد و داستانهای کودکان را که پدرش مینویسد، تصویرگری میکند و دو کتاب موفق در کارنامه دارد. اما به نظر میرسد کاتالیزور تمام تلاش درونیاش درهای ورودی و گیتها هستند که از کودکی فیلپو در ذهن خود آنها را دستهبندی کرده است؛ هم برای «لمس کردن» و هم برای نقاشی کشیدن. بهطور دورهای احساس میکند لازم است به والدینش همه درهای دیدهشده از کودکی تا اکنون را بگوید. این آیین ریشهای در واقعیت دارد و به او لذتی میدهد که تنها از آنِ خودش است. صمیمی و نفوذناپذیر مانند خود اوتیسم.
