در اولین مستند بلند خود، فیلمساز نام آروم دوربین خود را به سمت والدینش، دو عضو نسل 386 کره جنوبی می‌چرخاند. فعالیت‌های سیاسی این نسل در ژوئن 1987 به اوج خود رسید و اعتراضات بزرگی را به وجود آورد که دولت استبدادی را وادار به برگزاری انتخابات عمومی و اجرای اصلاحات کلیدی دموکراتیک کرد. بیش از 35 سال بعد، فیلمساز به وضعیت این دموکراسی از طریق یک پرتره خانوادگی گرم و صمیمی در پس‌زمینه تاریخ معاصر کشور می‌نگرد. با استفاده از یک سبک سینمایی شخصی و صمیمی، آروم به بررسی پایبندی پدرش به سنت‌ها به عنوان یک کارمند دولتی با رتبه بالا و اشتیاق شدید مادرش به عنوان یک فعال فمینیست می‌پردازد. در میان این دو دینامیک متضاد، آروم به دنبال کشف نقش خود و چگونگی مشارکتش در تغییر اجتماعی است.