نیتن سیلور از سال ۲۰۱۲ مادرش یعنی ساندی را برای فیلم‌های مستقل خود انتخاب می‌کند و هر چند ساندی همیشه اصرار دارد که «من بازیگر نیستم—من فقط مادرتانم»، زمانی که نیتن اکثر صحنه‌های او را از یکی از فیلم‌هایش cuts می‌کند، ناامیدی ساندی فراتر از مجرد تفاوت‌های خلاقانه می‌رود. در این مجموعه مستند جدید، با نیتن و ساندی همراه می‌شویم تا رابطه‌شان را در میز شام، در کنیسه و در نهایت روی صحنه فیلمی که نیتن صندلی کارگردانی را به استعداد تازه‌ای به نام مادرش واگذار می‌کند، ترمیم کنند.