مستندی دو قسمتی که جاناتان میدس از معماری بتنيِ بروتالیستی قرن بیستم حمایت می‌کند و به سبکِ جسور و بی‌باکی که او آن را ستایش می‌کند، ادای دینی می‌دهد. ردیابی پیش‌زمینه‌هایش از بناهای ویکتوریایی که زمانی منفور بودند، به عنوان گوتیک مدرن و قبل از آن به رویاهای باروکِ بی‌پروای جان ونبرو، و نیز معماری نظامیِ جنگ جهانی دوم، میدس ظهورِ روحِ بروتالیستی را با سبکِ همیشگیِِ بحث‌برانگیز و دقیقِ خود جشن می‌گیرد. بدون کمترین پافشاری، از زمانی سخن می‌گوید که معماری را Sublime می‌داند و منتقدانش را رد می‌کند.